Gisteren nog even genoten van niet alles wat op mijn bord verschijnt te moeten wegen.
Ik wou me nog 1 keertje laten gaan, maar ik kon het niet... zo erg is het dus!
Deze morgen vol goede moed opgestaan en aan mijn 3 maand oude dochter verteld dat mama vanaf vandaag nu wel ECHT begint met haar dieet. Het klinkt alvast officieel als ik het zo luidop zeg.
't Boodschappenlijstje is klaar en straks rijden we samen naar de winkel... wel tot de spijtige conclusie gekomen dat mijn keukenweegschaal stuk is :-(... Zullen wee daar dan maar even in investeren zeker.
YESSS! Niet gesnoept gisteren en me flink aan de toegelaten kalo's gehouden. Overwinning nummer 1! Nog een flinke wandeling met de buggy 's middags zorgde zelfs voor wat reserve. Voor't eerst was ik blij met een schrijend kleintje... zodat ik MOEST gaan wandelen... welliswaar lag ze na 10 stappen uit de deur al te slapen. Maar kom, ook voor haar heeft de buitenlucht deugd gedaan denk ik dan bij mezelf. Deze morgen werd ik wakker en ik wou meteen zien wat mijn inspanning van de dag ervoor had opgeleverd... en inderdaad, er stond een lager cijfer op de weegschaal. Joepie!! motivatie nummer 1 om dag 2 evengoed door te komen... dat en een foto van de reis van 7 jaar geleden, waar ik verdomd een stuk magerder was. Maar kom, beginnen bij 't begin en dag na dag... wie weet kan ik ooit terug in diezelfde broek van toen.
Dag 3...
Deze morgend opgestaan met een zwaar hoofd en een keel die aanvoelt alsof ze er vannacht prikkeldraad in gespannen hebben... Rap de babysit van dienst gebeld, beter bekend als mijn mama, om door de dokter te laten vaststellen dat ik een keelontsteking heb. Terug naar huis gestuurd met antibiotica, keelpastilles en Dafalgan tegen de koorts. Me afgevraagd of ik daar ook kalo's voor moet rekenen, maar ik besluit om de medicatie buiten mijn dieet te houden.
Verder toch een heugelijke dag, want ja... alweer een ander getal op de weegschaal... en dat op zich maakt de keelontsteking al heel wat minder erg. En al zit een stevige wandeling met de buggy er vandaag niet direct in, ik zal proberen om de propere was in stukjes naar boven te brengen zodat ik toch wat extra trappen op en af moet.
Nu snel mijn vogeltje eten geven, want het bekje gaat al open...
De prikkeldraad in de keel is er nog steeds, maar het zorgt er tevens voor dat ik niet zomaar alles naar binnen wil spelen. dus we zullen dat dan ook maar positief bekijken.
De weegschaal heeft intussen besloten dat die grote sprongen naar beneden nu maar eens gedaan moeten zijn, en ook al was het terug een beetje minder op de weegschaal deze morgen, ik denk dat nu pas de "moeilijke" kilo's eraan komen.
Buiten misschien een heel klein wandelingetje denk ik dat de beweging vandaag ook miniem zal blijven, tenzij dansen op K3 voor mijn dochter er ook bijgerekend mag worden... want enkel op die manier kreeg ik haar gesust daarnet. Gelukkig hebben we nog geen buren, het was anders wel de moeite waard om even te gluren denk ik :-).
Wat me wel opvalt is dat ik nu plots wel de zin heb om enkel voor mezelf te gaan koken. Aangezien manlief warm eet op het werk en de dochter zich nog tevreden stelt met flesjes en een fruitpapje, deed ik eigenlijk niet de moeite om voor mezelf iets klaar te maken en was ik tevreden met opwarm maaltijden, of at ik 2x boterhammen per dag. En eigenlijk valt dat best wel mee... nu we terug een vaatwas hebben die werkt, kan ik na mijn kookkunsten alles aan de afwasmeid geven en opgeruimd staat netjes :-). Want dat was één van de redenen waarom ik me dat telkens ontzag om al die potten en pannen achteraf te moeten afwassen.
Vorige week een uitzondelrijk goed resultaat behaald! Maar liefst 3,2kg kwijt op 1 week... super gewwoon, maar ik denk dat ik dat deze week zal moeten bekopen. Nog niets gezeurd en flink gesport, maar nog geen gram af op 4 dagen tijd. Even demotiverend, maar ik bijt door... zels op 2 weken is -3,2kg nog steeds een mooi resultaat.
Ik heb intussen ook mijn loopschoenen van onder het stof gehaald en me het boek "start to run" aangeschaft, dat deze week in promotie stond trouwens... zeer ambitieus, niet!!! Maandag voor 't eerst uitgetest. Bah, even mezelf tegen gekomen onderweg en moeten opgeven... pfff! Dat noemen ze nu eens geen conditie hebben sie! Gisteren al mijn moed bijeengeraapt om het nog een poging te geven en dus met stramme spieren gestart... en gelukt deze keer! Ik sta er nu al versteld van. Morgen opnieuw in de startblokken...