Hier gaan we, ik heb de stap gezet.  Een begin niet?  Ik heb zojuist wel ondekt dat de batterijen van de weegschaal leeg zijn...  Khoop dat ik er de moed kan in houden, er in ga slagen.  Wil volgende zomer met mijn zoon gaan fietsen, zwemmen, over het gras rollen, vanalles wat ik dit jaar niet durfde.  Mijn man ga mijn steunen ben ik zeker van.  Mijn zoon zit nog op een leeftijd van graag fruit eten, dus mama gaat mee doen...  Slaapwel...

Voila, de 1ste dag zit erop.  Viel goe mee! 
En we doen verder hé.  Maar wel 1 ding... hongergevoel.  Ik eet niet veel minder als vroeger, behalve dan het vers eten, dat is eigenlijk wel veranderd.  Dus ik heb soms wel honger, gelijk nu, 's avonds.  Vind er nog wel iets op, nog wat puzzelen, geraak er wel!