Vroeger was ik altijd het slanke meisje die alles at waar ze zin in had. Pannenkoeken, frieten, boterkoeken, roomsauzen, beste boter, koekjes, taartjes, wijn, rood vlees, salami, vette kazen en dergelijke meer stonden elke dag op mijn menu, dat terwijl ik amper 52 kg woog. Zalig toch? Mijn menu is niet veranderd maar mijn gewicht daarentegen wel. Drie jaar later weeg ik 71 kg en heb ik officieel overgewicht volgens de BMI. Gisteren op 1/07/2011 heb ik voor de eerste keer een 7 op de weegschaal gezien! Shock !!! Hoe heb ik het zover kunnen laten komen ? ? ?
Om de drie maanden mag ik nieuwe kleren kopen omdat ik blijf uitzetten. Ik zit met een overvolle kleerkast met al de maten die je maar kunt indenken, van maat 34 tot maat 42, en die laatste is ook al te klein geworden ... Ik heb nooit gesport, vroeger niet en nu niet, maar aan het tempo dat ik blijf verdikken denk ik wel dat wat sport geen overbodige luxe zou zijn. Alleen, ik haat sporten en heb nul conditie. Na 3 trappen lopen moet ik een halfuur bekomen, en is mijn topje kletsnat van het zweet. Ik voel me plots wanhopig. Stel dat ik die 7 nooit meer weg krijg? Misschien moet ik mijn vet laten wegzuigen? Trouwens, de laatste 3 maanden ben ik al (zonder overdrijven) 6 x gefeliciteerd (ja, ik heb het geteld!) met mijn zwangerschap.  Ik ben helemaal niet zwanger !!! Ik heb altijd alles weggelachen, want mijn buik was toch het gevolg van mijn blijvende constipatie? Tot gisteren ... die 7 ... wake up call !
Ik wil mijn leven drastisch veranderen vanaf vandaag ... alleen ik houd nooit iets vol ... een ware luie Bourgondiër in hart en nieren ... Waarom heb ik zulke goed ontwikkelde smaakpapillen en waarom is eten mijn leukste hobby? Waarom sport ik niet graag zoals de anderen? Maar lees ik liever wat saaie vakliteratuur met een meter salami naast mij? Ben ik dan zo vreemd? Elke vrouw (en man) kijkt mij vreemd aan, als ze mij zien eten. "Waar steek jij dat toch? Jij eet meer alleen dan een heel gezin!" Zulke uitspraken hoor ik nu al jaren ... eerst met een afgunst (ik had een droomfiguur) en nu met afgrijzen ... vergane glorie dus! Ik ben 27 en kan nog de zaken veranderen, hoop ik dan toch. Ik moet al mijn moed verzamelen en eraan beginnen, geloven in mezelf. Eens benieuwd hoe alles zal verlopen ... Vandaag heb ik een grill gekocht. Stap één: vlees grillen zonder vetstof ... Stap 2: geen boter maar olijfolie ... Genoeg stappen voor vandaag ... Iemand tips?