De ene heb ik altijd geweten bij ons thuis, de andere zag ik maar 1 keer per jaar met school. Hoewel er was een imposant exemplaar in de apotheek. Wat heel zeker is, is dat ik er altijd een passionele of haatverhouding mee heb gehad. Die van de apotheek vond ik wel iets hebben. Groot, log en koperkleurig. Je had evenwel een muntje nodig om die te gebruiken. De enkele keren dat ik met ons moeder naar de apotheek ging, vond ik het een feest om die te benutten, omdat je dat centje kon horen vallen met een metalen tik en de wijzer dan meteen een wip maakte die je kon herhalen als je maar een beetje op en neer sprong. Dat laatste liefst zonder dat ons moeder of de apotheker het zag natuurlijk. Dat schoolexemplaar daar moest ik niet veel van hebben. Ze gaf altijd aanleiding tot een grote witte enveloppe die ik in mijn boekentas moest stoppen, afgeven bij thuiskomst. Daar werd dan een antwoord op geschreven die ik placht terug te brengen naar de school. Niet iedereen kreeg zo een brief mee en, hoewel ik niet wist Wàt er geschreven stond, blijkbaar waren die alleen bestemd voor kinderen waar iets mis mee was. Pas in mijn puberteit durfde ik vooreerst die omslag stiekem open maken om er in te lezen dat de schooldokter geschreven had “overgewicht” en ons moeder daarop antwoordde “ons dochter is een stevige, gezonde meid”.
Dat exemplaar in de keuken was donkergeel onderaan met een donker bruine doorzichtige kom er bovenop. Ze werd vooral gebruikt om bloem of suiker mee af te wegen. Voor andere dingen werd ze niet gebruikt maar je zag ze wel altijd in de onderste kast staan als je de borden nam om de tafel te zetten. Al begrepen dat ik het hier over weegschalen heb J ?
Een keukenweegschaal heb ik pas gekocht toen mijn meisjes zelf wilden bakken. Als ik aan het kokkerellen sla, doe ik het “op de tast”. Eén van mijn pogingen met diëtiste ging dus de mist in na 2 maand. Dat afwegen was er echt te veel aan. Ergens is dat ook een reden waarvoor de WW me nooit gezien heeft. Absoluut niks voor mij !
Maar een personenweegschaal ? … . Ik herinner me nog de winkel waar ik mijn eerste kocht ! Toen natuurlijk niet digitaal en het was gissen of er nu al wat grammen af waren. Volgens je meer op het ene of het andere been ging staan, kon je de wijzer beïnvloeden. Mijn voorkeur ging naar mijn linker been. Ondertussen heb ik natuurlijk al meer dan een digitale versleten. Afkeer en Liefde zeker weten. In tijden van vermageringspogingen ga ik daar bijna 2 maal per dag op staan. ’s Morgens om te weten of er nu iets af is en ’s avonds om te zien of ik de volgende dag zal ontgoocheld worden. In tijden dat ik alles laat aanmodderen en mijn geweten mij verplicht om toch te checken, kan ik die lelijke cijfers zelfs verbloemen. Jamaar ik heb mijn ontbijt al binnen, jamaar ik moet er de koffie aftrekken, tja wat wil je mijn darmfunctie valt tegen voor het ogenblik, niet verwonderlijk ik zit in het 2de deel van mijn cyclus en als het Te erg wordt dan zet ik ze boos in de badkamerkast. Dat ding bepaald echt soms mijn humeur … ik zou ze omhelzen en koesteren als ze mij goed nieuws brengt en ze dreigt door de venster buiten te vliegen als ze mij met de “naakte waarheid” confronteert. Echte passie of diepe haat ! JJJ
Dat exemplaar in de keuken was donkergeel onderaan met een donker bruine doorzichtige kom er bovenop. Ze werd vooral gebruikt om bloem of suiker mee af te wegen. Voor andere dingen werd ze niet gebruikt maar je zag ze wel altijd in de onderste kast staan als je de borden nam om de tafel te zetten. Al begrepen dat ik het hier over weegschalen heb J ?
Een keukenweegschaal heb ik pas gekocht toen mijn meisjes zelf wilden bakken. Als ik aan het kokkerellen sla, doe ik het “op de tast”. Eén van mijn pogingen met diëtiste ging dus de mist in na 2 maand. Dat afwegen was er echt te veel aan. Ergens is dat ook een reden waarvoor de WW me nooit gezien heeft. Absoluut niks voor mij !
Maar een personenweegschaal ? … . Ik herinner me nog de winkel waar ik mijn eerste kocht ! Toen natuurlijk niet digitaal en het was gissen of er nu al wat grammen af waren. Volgens je meer op het ene of het andere been ging staan, kon je de wijzer beïnvloeden. Mijn voorkeur ging naar mijn linker been. Ondertussen heb ik natuurlijk al meer dan een digitale versleten. Afkeer en Liefde zeker weten. In tijden van vermageringspogingen ga ik daar bijna 2 maal per dag op staan. ’s Morgens om te weten of er nu iets af is en ’s avonds om te zien of ik de volgende dag zal ontgoocheld worden. In tijden dat ik alles laat aanmodderen en mijn geweten mij verplicht om toch te checken, kan ik die lelijke cijfers zelfs verbloemen. Jamaar ik heb mijn ontbijt al binnen, jamaar ik moet er de koffie aftrekken, tja wat wil je mijn darmfunctie valt tegen voor het ogenblik, niet verwonderlijk ik zit in het 2de deel van mijn cyclus en als het Te erg wordt dan zet ik ze boos in de badkamerkast. Dat ding bepaald echt soms mijn humeur … ik zou ze omhelzen en koesteren als ze mij goed nieuws brengt en ze dreigt door de venster buiten te vliegen als ze mij met de “naakte waarheid” confronteert. Echte passie of diepe haat ! JJJ
Vandaag is het pure Liefde !
Reacties (2)
hoe herkenbaar allemaal. ze werkt vaak verslavend maar of je ze haat of niet, het is en blijft een nuttig ding. Ja toch??????
Geplaatst door try | 29 februari 2008 14:11
wahaaaa!
om die haatreden ligt mn weegschaal al jaaaren in de vuilbak.
ik mis de liefde ook niet:-)))
greetje.
Geplaatst door greetje | 29 februari 2008 10:41