Ze is echt wel stressy vandaag want aan aardrijkskunde heeft ze een broertje dood. De aanmoedigingen en geruststellingen halen niet veel uit. Het argument dat ik niet van plan ben om boos te worden omdat ik wel gezien heb dat ze intens met haar neus in de boeken zat gisteren, heeft maar een flauwe uitwerking. “Je snapt het niet mam”. Ze heeft echt wel een goed resultaat nodig want … en dan komt er een hele lange uitleg, terwijl ik naar de badkamer vriendin weegschaal ga bezoeken. Ik laat ze argumenteren. Mijn zwartkijkertje heeft een koppig trekje. Tegen argumenteren bevestigt haar maar in haar overtuiging. Ik laat het dus blauw blauw. Pap krijgt hetzelfde verhaal te horen in de badkamer en ik muis er stilletjes vandoor om mijn koffie te zetten. “MAMAAAAA kom ne keer MAAAAAM”. Ik kan niet rap genoeg terug in de badkamer zijn. Mijn dametje staat met stralende ogen op de weegschaal ! Inderdaad de voorraadkast met snoeperij blijft zoveel mogelijk leeg. De stiekeme koekjes zijn dus blijkbaar vervangen door stiekem fruit en hopen wortels. Dat had ik dus goed gezien en het resultaat mag er zijn. Weg zijn de beslommeringen voor straks in de school. Een paar mooie oorbellen, haren netjes gekamd, frisse kleding, blinkende tanden en mijn oogappel verdwijnt vrolijk naar school. “Succes meid, ik denk aan je” roep ik haar nog achterna ! “Jaja mamaaa”. Haar humeur kan blijkbaar niet meer stuk.