Deze morgen was ik druk tanden aan het poetsen toen het me opeens begon te dagen dat ik maar een vreemde verhouding heb tot die dingen. Ja hoor … nog zo een raar ding … de spiegel. Ik had al ergens verteld dat ik mijn ogen toeknijp als ik naar de zonnebank ga. Eigenlijk kan ik me niet meer herinneren wanneer ik mezelf nog eens in het geheel heb bekeken. Meestal zie ik de tandpasta in mijn mond, of alleen het oog waar ik nette lijntjes probeer rond te trekken of de wimpers die zwart dienen bijgekleurd. Ik slaag er zelfs in om mijn haren te borstelen zonder het geheel te zien. Zou dat het geheim zijn van mijn hekel aan een kapsterbezoek. Die kapsters zetten je op een stoel met een grote spiegel voor je neus. In mijn lange leven heb ik nog altijd niet begrepen waarom ze dat eigenlijk doen. Zelf kijken ze er niet in – mijn kapster toch niet - maar knippen, föhnen en kammen er op los zonder dat ding te raadplegen. Waarom moet ik dan zo lang geconfronteerd worden met mijn spiegelbeeld. Afschuwelijk vind ik het. Na een tijd zie je al je rimpeltjes rond je ogen, je neus die heldhaftig aandacht probeert te trekken, je kin waar je niet erg tevreden over bent. Daar ik niet gewoon ben om mascara of fond de teint te gebruiken en nog minder dat ding die foutjes verstopt voor ik mijn pluimen laat verzorgen, ben ik dus verplicht om 2 uur andere richtingen uit te kijken. Meestal hou ik overigens mijn boek op ooghoogte.
Deze morgen heb ik dus een poging gedaan om eens wat minder kritisch te zijn en het geheel te bekijken. Het is waar dat ik een licht kleurtje begin te krijgen van de zonnebank en mijn hamsterwangetjes iets minder bol staan. Neen, neen maak je geen zorgen de hele beschrijving laat ik wijselijk achterwege maar het resultaat wil ik wel vertellen. Er begint een klein beetje verbetering te komen. Ik beloof mezelf om 1 maal per week die oefening eens te herhalen. Om kandidate te worden voor Miss België is het hopeloos te laat maar ik ben ervan overtuigd dat jezelf graag zien veel kan helpen om ook blijvend voor je gewicht te zorgen.
Deze morgen heb ik dus een poging gedaan om eens wat minder kritisch te zijn en het geheel te bekijken. Het is waar dat ik een licht kleurtje begin te krijgen van de zonnebank en mijn hamsterwangetjes iets minder bol staan. Neen, neen maak je geen zorgen de hele beschrijving laat ik wijselijk achterwege maar het resultaat wil ik wel vertellen. Er begint een klein beetje verbetering te komen. Ik beloof mezelf om 1 maal per week die oefening eens te herhalen. Om kandidate te worden voor Miss België is het hopeloos te laat maar ik ben ervan overtuigd dat jezelf graag zien veel kan helpen om ook blijvend voor je gewicht te zorgen.
Reacties (2)
hallo, iedereen
ik ben samen met een vriend bezig met een project over zwaarlijvigheid.
Zijn hier mensen die ons misschien kunnen helpen?
vriendelijke groeten
Geplaatst door maes | 05 maart 2008 11:20
groot gelijk, spiegels zijn niet altijd onze beste vrienden, misschien omdat zo zo medogenloos de waarheid zeggen. De waarheid is vaak een vreselijk ding.
Geplaatst door try | 05 maart 2008 11:02