De weergoden hebben het geweten. Buiten is het bijna even rustig als onder mijn hersenpan. De scharnieren van de figo krijgt het weer heel hard te verduren maar ik slaag erin om iedere keer weer op tijd … NU NIET straks misschien te denken en de kaasblok, gebakken kippenbil, hespsneetjes te laten liggen. Zonder mijn folieke van zaterdag met die gelnagels, waren mijn natuurlijke zeker al verdwenen tot aan de wortel. Op het luik sport zou ik voor deze morgen een paar kalo’s mogen bijschrijven maar of ijsberen nu tussen de items staat ? Eens je de klasdeuren definitief achter je toe trekt, ben je er van overtuigd dat examenstress van nu af aan tot het verleden hoort. Niets van. Ik vind het zelfs erger want tot het moment dat mijn meiden straks door de voordeur stappen, heb ik geen flauw idee van hoe het verloopt en heb ik er het raden naar. De volgende dikke week wordt een moeilijke periode voor een emo-eter. Als ik me veranker aan het dagboek zou het moeten lukken. Als … .