« Hoe durf ik nu ? | Hoofdpagina

Slachtveld

Zaterdag genoot ik van de gastvrijheid van een vriendin. Zo de echte gastvrijheid zoals je ze alleen in het noorden van ons landje kan vinden. Overvolle tafel, lekkere dingen, alles er op en er aan. Ik heb als goede genodigde die tafel alle eer aangedaan. Dat was dus het eerste slachtveld. Kalo’s, grafieken zijn zwaar gehavend uit de strijd gekomen. Hoewel … de verdediging op het front liet veel te wensen over. Hier en daar een flits schuldgevoel en daar bleef het bij. In mijn dagboek staat voor zaterdag niets ingevuld … ik denk dat het systeem anders zou crashen. Tijdens ons getetter en gebabbel kwamen we natuurlijk op diëten. Opmerkelijk en om nooit meer te vergeten ! Mijn vriendin zei : “Niet het GEbruik maar het VERbruik van calorieën is belangrijk.” Een stelling waar ik meteen helemaal achter sta. Die andere kijk zette er mij zondag toe aan om dat verbruik sterk te verhogen. Gewapend in een slodderbroek en dito sweater, met biologische vuilniszakken, haagschaar, veegborstel, snoeitangen en nog een leger tuininstrumenten ben ik maar zelf aan de lenteschoonmaak in het tuintje begonnen. Daar heb ik een ware slachting gehouden in dorre takken, te groot gegroeide struiken en bomen tot ik er werd aan herinnerd dat niet alle bewegingen mij zijn toegestaan. Na 3 uur intensief gevecht moest ik er de brui aan geven maar het resultaat mag er best zijn. Oh ramp, ik zal de hele week met mijn rechter hand in mijn zakken lopen tot er redding komt. Nu zijn er 2 gelnagels afgeknakt ! Whoeha ! Mijn balans gaf me een ereteken deze morgen … oef geen strafkamp voor mijn schranspartij.

Reageer

Als u hier nog nooit gereageerd heeft, kan het zijn dat konijn eerst goedkeuring moet geven voordat uw reactie verschijnt. Eerder zal uw reactie niet zichtbaar zijn onder het bericht. Bedankt voor uw geduld.

Persoonijke gegevens onthouden?