Een maal per jaar proberen we het. Vroeger was het met Kerst bij schoonmoeder. Nu komen ze van alle kanten naar de Ardèche. De ene zorgt voor wijn, de andere voor kaas, eentje is om 5 uur opgestaan om verse taart en desserten te bakken, brood komt dan weer uit een andere regio van het land en dan is er natuurlijk de typische charcuterie uit een andere hoek. Zelfs 2 neven hebben samen een grote “brownie” gebakken. Puik werk van die jongens. De kroon op het feest wordt steevast door schoonbroer gerealiseerd. Geen idee waar ie dat talent haalt om voor zo een bende al die verschillende originele taarten en slaatjes in elkaar te steken. Deze keer zijn er spijtig genoeg maar 27 aanwezig. Jammer want ondertussen werken enkele nichten en neven en vakantie kiezen is niet altijd even evident als nieuwe werknemer.
Sinds mijn “wandeling” heb ik het wat kalmer aan gedaan en gewoon aandacht besteed aan wat ik eet. Vandaag werd het mijn “uitschuif-dag”. Gewoon onmogelijk om van al die calorierijke spullen af te blijven en eerlijk ? Ik doe absoluut geen moeite. Volop genieten van het gezelschap en tegelijk van al die lekkere dingen. Of we nog blijven avond eten ? Bij mij is er geen enkel gaatje meer vrij. Wij rijden ons 3 uurtjes terug over de slingerende weg in het pikkedonker nog nagenietend van de heerlijke tijd samen met veel gebabbel en gelach. Anderen hebben nog 6 uur rijden voor de boeg en een deel blijft er overnachten in de tent of gewoon onder de sterrenhemel. Volgend jaar opnieuw proberen 34 mensen samen te krijgen. 34 ? Wacht eens even 35 zeker en misschien meer. Oeps … dat was een geheim.
Ik heb nog een weekje voor ik madam weegschaal weerzie … . Morgen weer 10.000 stappen want ik heb wat extra Kalo’s die moeten verwerkt worden.
Sinds mijn “wandeling” heb ik het wat kalmer aan gedaan en gewoon aandacht besteed aan wat ik eet. Vandaag werd het mijn “uitschuif-dag”. Gewoon onmogelijk om van al die calorierijke spullen af te blijven en eerlijk ? Ik doe absoluut geen moeite. Volop genieten van het gezelschap en tegelijk van al die lekkere dingen. Of we nog blijven avond eten ? Bij mij is er geen enkel gaatje meer vrij. Wij rijden ons 3 uurtjes terug over de slingerende weg in het pikkedonker nog nagenietend van de heerlijke tijd samen met veel gebabbel en gelach. Anderen hebben nog 6 uur rijden voor de boeg en een deel blijft er overnachten in de tent of gewoon onder de sterrenhemel. Volgend jaar opnieuw proberen 34 mensen samen te krijgen. 34 ? Wacht eens even 35 zeker en misschien meer. Oeps … dat was een geheim.
Ik heb nog een weekje voor ik madam weegschaal weerzie … . Morgen weer 10.000 stappen want ik heb wat extra Kalo’s die moeten verwerkt worden.
Reacties (1)
keileuk weer om te lezen konijn!
geniet de laatste week maar extra,
zorgen maken kan later weer wel:-)
ocharme, een hond met blaren!
daaaaaaag, greetje.
Geplaatst door Anoniem | 10 augustus 2008 20:42