10.700 hélaba goed hé ! De eerste 8.000 opnieuw tijdens een flinke wandeling. Deze keer richting brug over het riviertje. Het zou dateren uit de Romeinse tijd. Een bouwsel waar je vol bewondering blijft naar kijken. Vraag me niet hoe ze die perfecte boog zonder cement met plaatselijke stenen gerealiseerd hebben.
Blijkbaar word ik toch een stuk verstandiger. Goede sportschoenen maar deze keer met een strohoed op mijn hoofd, een weg die wel stijgt maar die ook platte stukken heeft en zonder al te veel stenen. Voldoende inspanning maar bevende benen, pijnlijke ademhaling of overslaande hartkloppingen en braakneigingen zijn er niet bij. Alleen het laatste stuk is wat bedenkelijk want de planten zijn over de weg gegroeid. Voor mij valt het mee. Ik wurm mij erdoor zonder te veel schrammen op mijn zo al geteisterde benen maar de hond bekijkt me toch bedenkelijk als ik de takken weg trek zodat zij met haar kleine gestalte kan volgen. Ze plakt zoals altijd net achter mij aan. Duidelijk heeft ze nog energie om, eens aangekomen bij die brug, toch nog een van de bont gekleurde vlinders na te jagen. De zon en de warmte kunnen mij niet deren. Al blijft het een sauna, de speelse wind koelt mijn huid regelmatig af. Hhhmmm heerlijk wandelen in short en bikinibovenste! Jammer dat brombeer er niet bij is. Ook vanavond is hij in geen velden of wegen te bekennen als we naar een gitaarconcert gaan luisteren in een mooi gerestaureerd kapelletje.
Ik voel me nu echt genezen en duim stilletjes voor mezelf dat het zo mag blijven.
Blijkbaar word ik toch een stuk verstandiger. Goede sportschoenen maar deze keer met een strohoed op mijn hoofd, een weg die wel stijgt maar die ook platte stukken heeft en zonder al te veel stenen. Voldoende inspanning maar bevende benen, pijnlijke ademhaling of overslaande hartkloppingen en braakneigingen zijn er niet bij. Alleen het laatste stuk is wat bedenkelijk want de planten zijn over de weg gegroeid. Voor mij valt het mee. Ik wurm mij erdoor zonder te veel schrammen op mijn zo al geteisterde benen maar de hond bekijkt me toch bedenkelijk als ik de takken weg trek zodat zij met haar kleine gestalte kan volgen. Ze plakt zoals altijd net achter mij aan. Duidelijk heeft ze nog energie om, eens aangekomen bij die brug, toch nog een van de bont gekleurde vlinders na te jagen. De zon en de warmte kunnen mij niet deren. Al blijft het een sauna, de speelse wind koelt mijn huid regelmatig af. Hhhmmm heerlijk wandelen in short en bikinibovenste! Jammer dat brombeer er niet bij is. Ook vanavond is hij in geen velden of wegen te bekennen als we naar een gitaarconcert gaan luisteren in een mooi gerestaureerd kapelletje.
Ik voel me nu echt genezen en duim stilletjes voor mezelf dat het zo mag blijven.
Reacties (1)
ik duim mee konijn!
greetje.
Geplaatst door Anoniem | 12 augustus 2008 07:50