« schoolfeest | Hoofdpagina

gewoon te moe

Ik voel me gewoon doodop. Het werk, de kinderen, nog steeds niet genezen van die darmontsteking, zo hou ik het niet uit. Gerust slapen doe ik al weken niet meer. Ik wordt om de haverklap wakker, en ben 's morgens meer moe dan dat ik 's avonds in bed kruip.
Het rustiger aan doen op het werk is ook geen oplossing. Er zijn 3 collega's afwezig, en alle patiënten moeten toch verzorgd worden. Mocht iemand jonge mensen weten die iets afweten van verpleging/verzorging, dan mogen ze ze steeds doorsturen naar het Wit-Gele Kruis. We zoeken nog steeds jobstudenten.
Daarbij komt nog dat de expobus op toer is, en ik er verwacht word (tussen 2 diensten door maak ik daar dan ook eens overuren).
Maandag en dinsdag heb ik vrij, maar thuis ben ik niet. Er is bijna niets meer in huis (wel handig als je op dieet bent) en mijn huisgenoten beginnen te klagen. Er moet dus gewinkeld worden, gestreken en gekuisd.
En dinsdag wordt het al helemaal spannend. Dan heb ik mijn tweede sollicitatiegesprek. Ik wou dat het al voorbij was. Tegen het einde van de maand zullen we weten wie de nieuwe adjunct word, en ik hoop uit de grond an mijn hart dat ik het word.

Reageer

Als u hier nog nooit gereageerd heeft, kan het zijn dat mano eerst goedkeuring moet geven voordat uw reactie verschijnt. Eerder zal uw reactie niet zichtbaar zijn onder het bericht. Bedankt voor uw geduld.

Persoonijke gegevens onthouden?