Snipverkouden. Mijn hoofd lijkt wel te willen ontploffen en mijn neus zou ik het liefst van mijn gezicht willen schieten. Waarom? Waarom? Waarom?

Ik breng de dag door met papieren zakdoeken, veel thee, suffe dvd's en de verwarming op volle toeren. En eten? Ik heb er totaal geen zin in, maar ik heb kippensoep in huis en volgens mijn bomma was er niks beters als medicijn tegen een verkoudheid. We zullen er wel weer doorkomen zeker?

Ondertussen is mijn hele dieet naar de vaantjes. Gebrek aan tijd, motivatie en teveel aan mijn hoofd. Ik geef echter niet op. Wanneer ik weer vrij kan ademhalen, vliegen we er weer in. Beloofd!

Morgen wordt het beter...
Nyu

 
 
 
Of beter: twéé katten. Die van mij zijn rasechte schurken. Ik mag ondertussen al bijna negen jaar bij Luna en Terra inwonen en nog steeds sta ik versteld van wat ze durven uitspoken.

Zo kocht ik een tijd geleden een nieuwe diepvriezer en een nieuwe koelkast. Twee tafelmodellen, zodat ik op die manier ook wat meer oppervlakte creëerde in de keuken om te werken.

So what? Ik hoor het je denken.

Wel, om 's nachts niet lastig gevallen te worden door twee harige nachtbrakers, sluit ik de katten op in de keuken. Dat doe ik al jaren en dat heeft nog nooit voor problemen gezorgd. Van zodra ik ze in de keuken heb (wat niet altijd evident is, maar ik heb zo mijn truukjes) en het licht uitgaat, zijn ze stil.

En dan? Wacht, wacht... De clou komt nog.

Op een morgen loop ik nog slaperig op mijn sokken de keuken in. Een nat en klefferig gevoel rond mijn tenen doet me neerwaarts kijken. Eerst zie ik de plas melk en vervolgens het spoor papieren verpakkingsmateriaal dat eindigt bij een vleesrestje dat vaag nog doet denken aan wat kippenwit dat ik gekocht had voor op de boterham. En ja, de koelkast staat op een kier. Vloekend ruim ik de boel op. Ik zet de fles melk, die niet helemaal leeg is weer in het rek en werp een boze blik op mijn onschuldig kijkende huiseigenaren.

Met het idee dat het gewoon toeval betreft en ik vast de koelkast niet fatsoenlijk had afgesloten, herhaalt zich die avond het slapengaan-ritueel zoals gewoonlijk. De volgende ochtend kunnen de buren echter weer genieten van mijn gevloek en getier. Deze keer hebben mijn schatjes een gerookte makreel buitgemaakt, de rest van de melk op de grond gesmeten en hun diner afgerond met een restje oude kaas.

Ik ben dezelfde dag nog een kinderslot gaan halen voor op mijn koelkast.

En nu net hebben ze me weer goed zitten gehad. Ik smeer drie boterhammen, ga even de kamer uit om mijn kop koffie te halen en ben meteen een boterham armer. Zo zie je maar... Op dieet? Neem een kat in huis!

Diervriendelijke groetjes,
Nyu

Tudum, tudum, tudum, tudum, tudum, tudum, tu......tutu....tu.....dum.... Mijn borstkas vernauwt, het lijkt of geen lucht meer krijg, het bloed stijgt naar mijn hoofd, ik kuch in een reflex en plots is alles weer normaal. Ik haal diep adem en staar verbouwereerd naar de kop koffie op mijn bureau. What the hell?

Twintig minuten later gebeurt er precies hetzelfde. En een kwartier verder is het opnieuw van dat. De hele dag door krijg ik om de zoveel tijd last van hartkloppingen. Tegen de late namiddag begin ik me serieus zorgen te maken. Ik ben nog jong! Wat is dit? Ik wend me tot mijn collega's en die stellen spontaan voor om even een ECG te maken. Voor zulke dingen is mijn werk ideaal natuurlijk... Ik dus in een onderzoekskamer en vijf minuten later heb ik een printje van mijn hartritme. Op dat moment had ik er natuurlijk nét geen last van.

Oordeel van de cardioloog: mijn printje is er eentje voor in de boekjes. Normaler is praktisch onmogelijk!

Waar mijn hartkloppingen dan vandaan komen? Geen idee. Heb ik last van stress? Nope. Niet echt. En dus loop ik nu rond met een voorschrift voor een fietsproef, een echo en een holter die ik 24u moet dragen in een poging die hartkloppingen geregistreerd te krijgen. Grrr... Ook dat nog!

Nuja, ik moest vrijdag toch in het ziekenhuis zijn voor mijn controle-onderzoek op de fysio, mijn nekrevalidatie en mijn kinesitherapie. Een consultje cardio kan er wel bij zeker?

Een aftakelende,
Nyu

PS: maar mijn gewicht gaat nog steeds neerwaarts! 79,7 kilo deze morgen! Yey!