Dit ben ik: Rebecca, 29 jaar en het verdiCt (o ironie) op de weegschaal deze ochtend was 97,5 kg. Ik word terug niet goed wanneer ik er aan denk, mijn absolute recordgewicht en zo kan het niet verder.
Dat ik de voorbije maanden ferm bijgekomen was dat hoefde mijn weegschaal me niet te vertellen: mijn kleding, fysieke toestand en (vooral) de spiegel spraken boekdelen.

Vol goede voornemens had ik mij gisteren al voorgenomen om (nog maar eens) opnieuw te gaan diëten! Mijn streefgewicht is 55 kg, maar ik geef het toe: op sommige momenten lijkt de kans dat ik ooit de Mount Everest beklim groter dan de kans dat ik 40 kg gewicht verlies.

Gisteren ging het me vooral om beweging - ik heb me voorgenomen om minstens elke werkdag een half uur te gaan wandelen, in plaats gewoon in de kantine aan tafel te blijven zitten. 2,5 uur per week MOET toch beter zijn absoluut NIETS van beweging, niet?
Maar na de resultaten op de weegschaal deze morgen besefte ik dat enkel meer beweging geen 40 kg verschil zal maken: ik moet bewuster gaan eten, maar hoofdzakelijk: ik moet iets aan die suikerverslaving gaan doen, want ik heb de indruk dat ik al weken op chocolade en koekjes leef! Het is mijn brandstof geworden, zonder voel ik me slecht, hongerig, ongelukkig.
Achteraf, na de chocolade en koekjes, voel ik me nog altijd slecht en ongelukkig, maar dan opgeblazen en niet meer hongerig. De roes van geluk die de suiker veroorzaakt is van bijster korte duur.
Daarom heb ik dan ook gisteren het boek "Sterker dan suiker" besteld, van Sonja Kimpen. Ik heb het nog niet en ik ben heel heel erg benieuwd of zij voldoende argumenten gaat kunnen aanbrengen om mij van die verslaving af te helpen, want ik wéét absoluut zeker dat het vooral daar is dat mijn probleem zit: echt heel vet eten doe ik daarbuiten eigenlijk niet. Ik ben geen sausfanaat, eet niet graag vet vlees, lust geen boter, lust geen alcohol (behalve likeurpralines - there we go again) en kan eigenlijk niet zo'n geweldige hoeveelheden eten ook, behalve koekjes en chocolade, daar kan ik er massa's van op! En boterhammen met kaas, daar kan ik er ook massa's van op :-)
Enfin, omdat ik al een heleboel vermageringsprogramma's zoals die van Weight Watchers, Physiomins, soepdiëten, sapdiëten en noem maar op achter de rug heb - met resultaten, maar nooit blijvend - heb ik gekozen voor Dieetplan.
Ik hoop dat het boek en deze site mij voldoende kracht kunnen bezorgen om de strijd tegen de kilo's deze keer blijvend te winnen, al geef ik toe dat ik eigenlijk op voorhand al een heel klein beetje wanhoop... maar als ik niet in mezelf geloof, wie zal het dan in mijn plaats doen?

We gaan ervoor!
Enneuh... per slot van rekening zal die Mount Everest sowieso gemakkelijker zonder rugzak van 40kg te beklimmen zijn, dan met zeker he? :-)

Rebecca x