Verdorie toch, stoot ik toch mijn kleine teentje au au au.... veel stappen is er momenteel niet bij. Hopelijk betert het snel want hoe moet het anders met bewegen. Ben al geen sporter maar als de wandelingen nu ook wegvallen... Ik moet er niet aan denken dat ik mijn voet nu in een schoen moet wringen. Hier rondlopen is al een marteling. Waarom staan die poten van de zetel ook in de weg? Niks aan te doen alleen hopen dat het snel beter is.
Wat dieëten betreft, ik mag zeker niet klagen. Het gaat superrrrrrrrrr, ff afkloppen. Nog 300gr en ik heb de gehoopte -7 kg op 1 maand bereikt. Ik heb nog een lange weg te gaan maar ik ben er helemaal klaar voor. Die knop in mijn koppeke is stevig aangedraaid, en als ie wat losser komt te zitten kom ik hier wel om hulp roepen. Ik heb ook nog geen honger gehad, en probeer zoveel mogelijk variatie in mijn voeding te brengen, zodat ik het zeker niet beu wordt. En dat vind ik nu het ideale aan mijn dagboekske, je kan 's morgens alles invullen voor de hele dag en je ziet dan ook meteen waar je teveel van hebt. Het is natuurlijk plannen en wegen maar dat vind ik niet erg. Beter zo dan achteraf op te moeten merken dat je van het één of anders toch buiten de perken bent gegaan. Ik durf daar overdag nog wel eens wat aan veranderen, soms noteer ik zoveel an als ik dan aan tafel zit heb ik rapper genoeg ( maag al kleiner) Ik doe mijn best om de 50 kalo's te halen maar dat lukt ni altijd, en dan heb ik er 's avonds plezier in als ik me dan moet verplichten toch nog iets te eten om toch in de buurt te komen. Gek gevoel.... op dieet zijn en verplicht zijn om te eten. Ook overdag valt het me op dat ik niet echt eet van de honger maar omdat het tijd is om iets te eten. Op deze manier ga ik het natuurlijk kunnen volhouden.
De trek in zoet is volledig weg.... en mag wegblijven ook. Dus voor mij is het wel degelijk " zoet vraagt om meer zoet"
Ik ga nu maar met mijn pootje omhoog liggen, een boekske erbij en ik laat de boel hier maar even draaien, straks is het misschien beter en dan kan ik hopelijk nog wat doen.
Groetjes
Reacties (3)
@ Angelina, ik ben benieuwd voor morgen. Als we inderdaad naast elkaar verder afvallen, kunnen we elkaar voort trekken als het even niet lukt. Dreig je van het rechte pad af te vallen trek ik je er terug op, en als als het nodig is kan ik beter aan je oren om er eens aan te trekken
;-) maar ik denk niet dat dat nodig zal zijn je klinkt toch nog heel positief
@Jeno, de moed zit nog steeds hoog hoor, waar ik zelf van verschiet, morgen al 4 weken en ik zie het nog steeds zitten. "we zullen doorgaan... lalalala... " gelukkig hoor je me niet zingen ;-).
@ Sylvie, tuurlijk hou je het hier ook vol, positief denken. En dat snoepje , als je dat nodig hebt om het vol te houden waarom dan niet maar dan moet je wel eerlijk zijn tegenover jezelf en het ook in je dagboek zetten. Hangt er natuurlijk vanaf wat je neemt en als het veel kalo's zijn kijk dan eens wat je ervoor in de plaats mag hebben. Misschien dat je zin in dat snoepje toch verdwijnt, ik heb van 't begin meteen het zoet verbannen en misschien vraagt mijn lichaam er daarom niet meer naar. Groetjes aan jullie allemaal
Geplaatst door rondbolleke | 27 augustus 2008 19:56
Proficiat met je resultaat. 7 kilo op 1 maand. Super!
Hou de moed hoog, en het teentje laag. Veel succes met de pijnlijke voet
Geplaatst door mano | 26 augustus 2008 19:56
Hey,
bedankt voor je antwoord op mijn blog. Jammer van je teen; 't kan pijn doen hé. Mijn man heeft dat ook eens gehad en ik wilde die teen nog masseren ook wat natuurlijk véééél meer pijn deed. De dag later foto's en bleek dat die teen gebroken was. Dus hou het maar goed in het ook.
Zeg jij bent goed bezig hé! Proficiat met het resultaat! Door je blog te lezen geeft dit mij nu nog meer moed om het goed te doen. Donderdag ga ik me wegen en dan zien we hoe ver we staan en ik vermoed dat we dan inderdaad naast elkaar verder kunnen afvallen.
Nog 3 te gaan en we kunnen ons weer een klein cadeautje kopen hé.
Tot donderdag;
Angelina
Geplaatst door graantje | 26 augustus 2008 15:53