In slaap gevallen in de zetel en - zoals gewoonlijk - even later weer wakker geworden (enfin, half toch), verhuisd naar bed en... daar wakker gelegen, gedraaid, gekeerd tot 6.00 uur... Toen heb ik maar even mijn verstand gebruikt, heb ik geconcludeerd dat dit totààààààl geen zin had en ben weer opgestaan en verhuisd naar de zetel. Anderhalf uurtje computeren en ... nog drie uur geslapen... Dat molentje in mijn hoofd wil soms maar niet stilvallen. En dan moet ik dus met blozende wangen toegeven dat ik maar aan één ding dacht: eten... en dan liefst iets in de aard van quatre quart cake of iets dergelijks... 

Maar nu genoeg radio deprimo. Ik heb er niét aan toegegeven en daar ben ik nu uiteraard superblij om! Voor iemand die geen emo-eter is, zal dat misschien enkel de reactie 'so what' oproepen, maar ik weet voor mezelf dat het een pluim verdient, en die zal ik mezelf ook geven se!

En het resultaat op de weegschaal mag er ook zijn: -0,9 kg. Ik weet wel dat dit het prille begin is hoor, dat het niet aan dit tempo zal blijven voortdenderen. En eigenlijk zou ik me beter niet elke dag wegen, maar beter één keer per week of zo, maar ik kan het niet laten. En ik maak mezelf wijs dat ik moet zien op mijn weegschaal hoeveel kcal mijn lijf vandaag nodig heeft lol. En da's 2261, min 500 en dat delen door 25, en het magische kalo-getal voor vandaag is... *tromgeroffel*: nog altijd 70,4 :d

Voila, we weten weer waar we aan toe zijn ;). C ya later!